Bir zamanlar, bütün duyguların yaşadığı bir ada varmış: Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri… Aşk da dahil. Bir gün, adanın batmakta olduğu duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi, adayı terk etmek için sandallarını hazırlamış. Aşk ise adada en sona kalan duygu olmuş, çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse battığı sırada, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiş. Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?" diye sormuş. Zenginlik, "Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok," demiş. Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş: "Kibir, lütfen bana yardım et!" Kibir ise, "Sana yardım edemem Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin," diye cevap vermiş. Üzüntü yakındaymış ve Aşk ondan da yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim." Üzüntü: "Of Aşk, o kadar üzgünüm ki... yalnız kalmaya ...